zaterdag 14 januari 2017

30 day challenge Januari: Op de helft!

De afgelopen twee weken hebben me wel veel nieuwe inzichten gegeven. De challenge is best een pittige te noemen, maar gebleken is hetgeen ik het meest mis zowaar niet chocola blijkt te zijn.

Ik ben de afgelopen weken een aantal keer per ongeluk de fout in gegaan. Zo had ik een stuk gekookte aardappel in m'n mond toen ik besefte dat dat ook niet mocht. Normaal eten we nooit aardappel dus het zat niet zo in m'n systeem dat ik daar op moest letten.
Na de wedstrijd van de waterpolo bestelde ik uit gewoonte ijsthee met prik. Dat mag dus ook niet.

Maar wat ik dus het meeste mis is patat en alcohol. Vooral na de waterpolowedstrijd vorig weekend had ik een grote dip. De wedstrijd ging niet goed, ik had veel honger en thuis stond de frituurpan aan. Ik hou van patat, het is toch altijd wel m'n lievelingsavondeten geweest. Mijn humeur was dus niet opperbest toen ik het moest doen met een gebakken eitje. Ook mis ik een glaasje giechelwater in het weekend.

Vandaag ben ik op de helft en heb ik voor deze dag een pauze ingelast. Straks gaan we patat eten, misschien heb ik vanavond zelfs drinken met prik. Ik ben wel benieuwd hoe ik me daarna voel.

Want wat opvalt deze weken is dat ik mezelf vrij stabiel voel. Eten doet niet zoveel meer met mij. Normaal voel ik het effect wel van chocola en chips eten, je voelt je er best lekker door. Maar na korte tijd is dat gevoel weg en dan komt de combinatie van "bluh" en een licht schuldgevoel. Dat heb ik de afgelopen weken dus allemaal niet gehad.

Wat ook opvallend is, is hoeveel eten ik aangeboden krijg. Echt niet normaal eigenlijk. Op m'n werk heb ik de afgelopen twee weken minstens 3 keer taart en 2 keer koek af moeten slaan. En dan nog m'n vrije tijd, waar van alles voor je neus komt te staan en je vrijwel niks mag.

De challenge is op zich wel een aanrader, je krijgt meer inzicht in wat eten met je hoofd, huid en lichaam doet. M'n huid is er wel op vooruit gegaan, geen puistjes meer. Voor de kilo's maakt het allemaal niks uit, ik merk nog geen verschil op de weegschaal.

Ik ben al aan het nadenken over de challenge van volgende maand, want het lijkt me erg leuk om dit jaar elke maand een nieuwe challenge te doen. Ik zou willen dat elke challenge je wat kan leren over jezelf en je omgeving en dat je van iedere challenge wel profijt op de langere termijn kan hebben. Maar ik wil ook weer niet dat ik de 30 dagen ervaar als een soort terror, waarin ik bijna niks meer mag. Deze challenge komt er wel erg bij in de buurt overigens...

Groetjes,

Isabeau

maandag 9 januari 2017

30 day challenge Januari #day1

Vandaag, 2 januari 2017, is de eerste dag van mijn 30 day challenge van deze maand. Ik begin de dag goed met expres heel, heel, heel lang uitslapen zodat ik geen kans heb om aan chips, chocola of koekjes te denken en ook niet aan een boterham met vlokken. Gelukkig heb ik op 1 januari genoeg gegeten om de ochtend zonder trek door te komen en begin ik de middag met een bakje muesli met yoghurt, koffie en een glaasje yoghurtdrank.

Daarna gaan we vet shoppen van de nieuwjaarsfooi die we allebei hebben gehad. Ik koop een cadeaupakket van Rituals, waar nu uitverkoop is en wat daardoor een heel gevaarlijke winkel is geworden voor je portemonnee. Daarna gaan we langs bij de Xenos voor een cupjeshouder voor mijn nieuwe Dolce Gusto apparaat. Die heb ik laatst gekocht als mooie opvulling van de gootsteen naast de Senseo en het normale koffiezetapparaat. Tsja, je moet wat als je ineens een kadobon van de Blokker in je portemonnee vindt (once in a lifetime experience). In het winkelcentrum liepen we langs de Boekenvoordeel en daar schoot me te binnen dat het wel lekker zou zijn als ik iets om handen had om mezelf af te leiden van alle verboden etenswaren, want als je je handen vol hebt kun je geen koekjes meer pakken. Dit is puur theoretisch en totaal nog niet goed uitgetest in de praktijk want je kunt natuurlijk best dingen neerleggen om een pak koek leeg te eten en daarna gewoon weer verder gaan met waar je mee bezig was. Maargoed, laten we positief blijven en net doen alsof afleiding gaat helpen.

Ik besluit om nog een trend te volgen, naast het meedoen met 30 day challenges, en schaf een kleurboek voor volwassenen aan. Echt? Ja echt waar. Bij de Bart Smit nog een pak stiften gehaald en toen was mijn nieuwjaarsfooi wel weer ruimschoots op.



Daarna gingen we de vreselijkste huishoudelijke klus doen die er bestaat (boodschappen doen) en thuis aangekomen was het alweer bijna tijd om avond te eten. Dat avondeten wordt hetgene wat me er echt doorheen moet gaan slepen, dat moet gewoon lekker eten zijn, anders heb ik eigenlijk niks meer wat lekker is qua eten deze maand. 's Ochtends heb ik te weinig tijd om iets boeiends te maken, op m'n werk eet ik gewoon boterhammen en 's avonds is er tijd om wat lekkers te fabriceren.


Vanavond staan quesadillas met kip op het menu. Het recept heb ik via Foodgloss op Youtube en er zat al zowat kwijl op m'n beeldscherm toen ik het eindresultaat in het filmpje zag. Nou, ik kan zeggen dat het in het echie nog veel lekkerder is!



Na het eten ben ik al een beetje aan het kleuren geslagen, maar na een paar vlakjes kleuren kreeg ik toch een partij kramp in m'n hand! Ik ben duidelijk teveel van deze tijd waarin we typen in plaats van schrijven. Oefening baart vast wel soort van kunst.



Dag 1 overleefd!

Groetjes,

Isabeau

donderdag 5 januari 2017

30 day challenge Januari

Na het succes van vorige maand, waarbij we bijna een maand meededen aan de challenge om niet te schelden en waarbij ik echt effect heb gemerkt, lijkt het me best leuk om nog eens een zware challenge aan te gaan. Nou, ik heb er een gevonden hoor! Dit is een challenge die ik alleen mag gaan doen, want vriendlief verklaart me ongeveer voor gek. Ik weet ook niet hoe ik er na een week over denk, maar ik zet hem positief in en ga van start op 2 januari 2017 (een paar dagen geleden alweer als je dit leest, als ik hierna niks meer post dan heb ik het toch niet overleefd ben ik bang).

Het gaat om deze 30 day challenge, met de persoonlijke toevoeging "NO alcohol":



Kortom: 30 dagen niet leven. 

Qua drinken blijft er over: Water, koffie en melkproducten. En eten is ook niet zoveel meer. 
Extra uitdagingen deze maand zijn de verjaardag van m'n vriend en een tripje naar Praag. Ik hoop dat ze in Praag eten hebben zonder bovenstaande aspecten, maar ik vrees dat ik vlees, vlees en vlees mag eten. 

De komende tijd wat updates van hoe ik deze challenge ervaar en of ik deze aan zou raden aan andere mensen en natuurlijk wat het effect is op de "1 t/m 31 december + 1 januari-kilo's", maar ook het effect op hoe ik me voel. Zou ik hierdoor bijvoorbeeld  's ochtends ineens zin hebben om hard te lopen? 

Groetjes,

Isabeau




maandag 2 januari 2017

30 day challenge: Niet schelden/vloeken!

Begin december kreeg ik ineens een raar gevoel van binnen. De drang om "een beter mens" te worden. Ik werd een beetje misselijk van het idee en probeerde het gevoel weg te duwen. Ik zie "het beter mens"-zijn namelijk als een soort levensstijl, een beetje zoals de volgende situatieomschrijving:

"Met zonsopgang staat ze op en begint ze met een rondje van 10 kilometer hardlopen om de dag goed te beginnen en lekker een frisse neus te halen, genietend van de wereld om zich heen, stappend in het nog natte gras van de ochtenddauw. Onderweg groet ze vrolijk de mensen die hun hond aan het uitlaten zijn en complimenteert een hardloper die duidelijk net begonnen is aan zijn goede voornemen. Na een lekker rondje hardlopen komt ze thuis en doet meteen de wasmachine aan, ruimt de vaatwasser uit en maakt ondertussen een gezonde groene smoothie. Op de fiets gaat ze naar haar werk, alwaar ze een verfrissende douche neemt en met een stralende glimlach aan de dag begint. Tegenslagen zijn er niet, problemen zijn hooguit uitdagingen en overwerk is een kans om die leergierigheid te bevredigen en samen de targets te behalen. Na haar werk fietst ze naar het dierenasiel waar ze een baantje als vrijwilliger heeft en speelt ze met de hondjes die daar zitten. Het liefst neemt ze ieder dier mee naar huis. Daarna neemt ze met tegenzin afscheid en rijdt ze met een voldaan gevoel naar huis, waar een lekker diner op haar staat te wachten om de drukke dag mee af te sluiten."

Ik geef het eerlijk toe, wat moet het heerlijk zijn om op te staan met de zin om een eind te gaan hardlopen. Wat moet het fantastisch zijn om op de fiets naar je werk te kunnen en tsja, stiekem lijkt me een baantje als vrijwilliger bij het dierenasiel best wel leuk.

Maargoed, zo'n grote verandering van levensstijl in één keer zie ik niet zitten. Het schiet me te binnen dat het een tijdje terug helemaal hip was om mee te doen aan allerlei 30 day challenges. Er is wel een echt slechte gewoonte die ik heb waar ik wel vanaf zou willen of in ieder geval zou willen minderen. Dat is schelden, of liever gezegd: vloeken.

Datzelfde moment heb ik een 30 day challenge bedacht: 30 dagen niet schelden/vloeken. Vanaf 3 december 2016 gingen deze dagen in. Ik heb met m'n vriend afgesproken dat we deze challenge allebei aangaan en elke keer als we de fout in gaan, moeten we 1€ in een potje doen. Het potje dat ik vol spaar is bedoeld voor een kado voor m'n vriend aan het eind van de challenge en vice versa. Uiteindelijk hebben we het volgehouden tot en met halverwege de dag op 30 december 2016. Met een handdruk hebben we de challenge afgesloten. Dat we eerder zijn gestopt licht ik zo toe.

Wat me erg is opgevallen tijdens de challenge is dat ik tijdens de eerste dagen alleen maar aan scheldwoorden kon denken. Echt mijn hele vocabulaire aan scheldwoorden is in m'n hoofd voorbijgekomen. Als elk scheldwoord in m'n hoofd mee zou tellen dan had ik zeker wel 3000 euro lichter geweest.
Wat me ook erg op viel tijdens de challenge is hoeveel andere mensen schelden. Ik ging ze op een gegeven moment bijna corrigeren. Dat was niet de bedoeling, want het is onze challenge en niet die van anderen, maar gelukkig kon ik me wel inhouden daarmee.

Wat ik heb geleerd is dat schelden en vloeken niet zo nodig is. Het is ook wel grappig om alternatieve woorden te gebruiken. De scheldwoorden of vloeken die ik het meest gebruikte waren god- of jezusgerelateerd. Dat is wel heel erg afgenomen, ook nadat de challenge afgelopen was. Ik merk ook dat het gebruik van alternatieve scheldwoorden een heel andere reactie bij mensen oproept. Waar ze eerst stil bleven of misschien een beetje schrokken, wordt er nu gelachen. Dat vind ik wel leuk. Ik hoop ook dat het doen van deze challenge een lange termijn effect heeft, zodat ik ook in de toekomst niet zo terugval op scheldwoorden.
Ik dacht trouwens ook dat rijden in het verkeer mijn grootste valkuil zou zijn die een hoop euro's zou gaan kosten, omdat ik best vaak in de file sta en ook best wel achterlijk gedrag van andere weggebruikers zie, maar totaal heeft dit me afgelopen maand nul euro gekost. Mijn truc was om meer bewust mee te zingen met liedjes en om meer mee te rijden met mensen in plaats van ze met mij mee te laten rijden. Want zeg eerlijk, als er mensen met je meerijden kun je eigenlijk niet met liedjes meezingen en daardoor is de kans op schelden in de auto wel heel groot.

We hebben de challenge afgesloten op 30 december 2016, omdat we vuurwerk wilden gaan kopen en het bedrag in de potjes wel genoeg was voor een leuk pakket. Totaal heb ik zo rond de 20 euro bij elkaar gespaard, terwijl ik had gerekend op 100 euro. Mijn vriend heeft ongeveer 50 euro gespaard. Ik heb dus "gewonnen"!

Groetjes,

Isabeau


vrijdag 18 november 2016

XVII - Gebrek aan discipline en slechte voornemens

Ken je dat, dat je een blog opstart met het goede voornemen om elke dag een stukje tekst te plaatsen, waarbij dat goede voornemen al gauw afzwakt in twee keer per week een stukje tekst plaatsen, waarbij dat goede voornemen gewoon verdwijnt? Komt mij helemaal niet bekend voor... Nee grapje, het gaat weer lekker hier. Zeg ik toe om regelmatig een blog te schrijven, komt er gewoon drie weken niets meer online. Of is gebrek aan regelmaat ook een soort regelmaat te noemen? In ieder geval, het mag wel duidelijk zijn dat deze mevrouw hier haar bijnaam gerust kan veranderen in Smoesje. Want oh ja, als ik ergens goed in ben dan is het bedenken van redenen waarom ik iets niet zou hoeven te doen.

  • Vandaag sporten? Maar ik ga morgen ook al, en ze zouden toch niet willen dat ik morgen niet goed mee kan doen omdat ik moe ben van vandaag;
  • Chocola? Nou ik zou het eigenlijk niet moeten doen, maar ik heb vanochtend alleen maar een bakje yoghurt op dus kom maar;
  • Nu boodschappen doen? Hadden we niet nog van die Albert Heijn restaurantzegels? Dan hoeven we morgen pas boodschappen te doen;
Soms is het zelfs zo dat ik 's ochtends vroeg op sta met allerlei goede plannen om na m'n werk te gaan doen (sporten, opruimen, boodschappen doen etc.) en zodra ik in de auto weer op weg naar huis zit, kakt alle zin in en kan ik alleen maar denken aan "bank, joggingbroek, tv". En baco.

Bron: keywordhut.com

Straks is het weer oud en nieuw en komt daar de reeks met goede voornemens. Ik denk dat ik het dit jaar anders in ga steken. Zou het zo simpel zijn dat als ik volgend jaar in ga met een lijst slechte voornemens, dat ik daar dan ook geen discipline voor heb en dat ik er dan aan het eind van het jaar "ongewild" beter voor sta?

In ieder geval kan ik wel beloven dat het maken van een lijst met slechte voornemens veel (echt VEEL) leuker is dan het maken van een lijst met goede voornemens. Het voelt zelfs een beetje stiekem om zo'n lijst te maken, omdat je allemaal dingen opschrijft die "niet horen". Ik weet zeker dat op mijn lijst zaken als "aankomen" en "veel te veel geld uitgeven" komen te staan.

Bron: partyflock.nl
Groetjes,

Isabeau


donderdag 3 november 2016

XXVI - Make-up

Laatst vond ik het leuk om eens een keer te kijken hoe make-up bij mij staat. Ik draag normaal nooit make-up, dus ik had ten eerste al geen flauw idee wat ik nodig had. Na een tijdje op YouTube tutorials te hebben gekeken, ging ik met een behoorlijke boodschappenlijst naar de Kruidvat. Vroeger had je aan een mascara, oogschaduw en lipgloss nog genoeg, tegenwoordig zijn er dingen als concealer en face contouring.

Uiteindelijk kocht ik dit allemaal:


Best veel maar alles zag er leuk uit in de winkel en als vrouw moet je dan gewoon veel kopen, dat zit in je natuur.

Ik begon met spul op m'n gezicht te smeren en daarna ging ik verder met de oogschaduw. Hier ging ik aardig mee de mist in, het zag er wel een beetje extreem uit met donkere oogschaduw tussen m'n wimpers en wenkbrauw. Na opnieuw filmpjes te hebben bekeken, ging het al een stuk beter.

Het is altijd wel een beetje gek om jezelf met make-up te zien als je dat niet gewend bent. Vooral felgekleurde lippen en donkere oogschaduw vind ik wel een hele stap. Dus ik hield het bij wat lichtere oogschaduw en gewoon transparante lipgloss. De eyeliner heb ik weer weggehaald, omdat ik mezelf eruit vond zien als een schoongemaakte Zwarte Piet.

Het uiteindelijke resultaat waarmee ik wel over straat durfde:



Al met al vond ik het toch wel heel leuk om make-up uit te proberen. Vooral over mascara ben ik enthousiast, dat doet al zoveel voor je ogen. Je ziet er al snel wakkerder uit. Als je zo makkelijk de schijn op kan houden, dan is dat natuurlijk wel heel relaxt.

Groetjes,

Isabeau